วันศุกร์ที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2555

ปอบ

หน้าแรกข่าว > สังคม > วัฒนธรรม > ชาวบ้านผวาผีปอบ นิมนต์พระมาไล่ จับได้110ตัว

ชาวบ้านผวาผีปอบ นิมนต์พระมาไล่ จับได้110ตัว

ชาวบ้านผวาผีปอบ นิมนต์พระมาไล่ จับได้110ตัว
ชาวบ้านผวาผีปอบ นิมนต์พระมาไล่ จับได้110ตัว
ชาวบ้านบ้านโคก จ.อุดรธานี ผวาผีปอบ ลงขันนิมต์พระอาจารย์เก่งด้านไสยศาสตร์มาทำพิธีไล่ โดยจับปอบได้ 110 ตัว
ผู้สื่อข่าวรายงานว่า วานนี้ (21 พ.ค.) เมื่อเวลา 17.00.น. ที่บริเวณศาลาบ้านโคก ต.โพนงาม อ.หนองหาร จ.อุดรธานี ชาวบ้านผวาผีปอบเข้าสิงชาวบ้านในหมู่บ้าน หลังมีคนเสียชีวิต 3 คนในรอบ 1 ปี โดยพากันลงขันเป็นจำนวนเงิน 24,000 บาท นิมนต์หลวงพ่อเจริญ ฐานยุตโต เจ้าอาวาสวัดโนนสว่าง พระอาจารย์ที่เก่งทางด้านไสยศาสตร์ พร้อมลูกศิษย์กว่า 10 คน มาทำพิธีไล่ปอบ ซึ่งมีการท่องคาถาเป็นภาษาเขมรแล้วลูกศิษย์ก็เอาไม้ไผ่วิ่งไล่จับปอบไปทั่วหมู่บ้าน โดยจับปอบได้ถึง 110 ตัว ก่อนนำผีปอบใส่ในกระบอกไม้ไผ่ เพื่อไปเผาที่ป่าช้าตามความเชื่อ
โดยสาเหตุที่ทำให้ชาวบ้านต่างพากันหวาดผวาผีปอบ เพราะในรอบ 1 ปีที่ผ่านมามีคนเสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุถึง 3 คน ทั้งๆ ที่ร่างกายก็แข็งแรง โดยในตอนเย็นต่างพากันปิดบ้าน แม้แต่วัยรุ่นในหมู่บ้านก็ไม่กล้าออกไปไหนในช่วงเย็น

กลอนอกหัก


กลอน | กลอนรัก | กลอนกวนๆ | กลอนอกหัก | กลอนเพื่อน | กลอนภาษาอังกฤษ | กลอนคิดถึง | กลอนจีบสาว | กลอนปีใหม่ | กลอนวันครู | กลอนวันแม่| กลอนสุนทรภู่








กลอนอกหัก

 การที่เรารักใครสักคน ปรารถนาดีกับใครสักคน หวังดีกับใครสักคน แล้วเค้าเกิดปฏิเสธสิ่งเหล่านั้นที่เราพยายามมอบให้ เค้าเรียกว่า อกหัก หรือป่าว...?เรามาหาคำตอบกับ กลอนอกหัก เหล่านี้กันดีกว่าค่ะ..~!







กลอนอกหัก รักช้ำ...ซ้ำ

อยากหยุดเวลา ไว้ตรงนี้
อยากหยุดเวลา ไว้ตรงนี้
 ไม่อยากให้ 1 นาทีข้างหน้า มาถึง
 เร็วเกินกว่า จะหาวิธีใด มาฉุดดึง
 ไม่พอจะเอ่ย คำลึกซึ้ง ได้หมดใจ
 ขอเวลา ให้ฉันบ้าง
 อย่ารีบผลัก ความอ้างว้างมาให้
 อย่าคิดง่าย ๆ ..แค่จากไป..
 ..คิดยาก ๆ บ้างได้ไหม..
คิดถึงสภาพฉันที่ไม่เหลือใคร.....แม้แต่เธอ.....
ขอขอบคุณ กลอนอกหัก โดยคุณ MIRIN 01 เว๊ปชุมชนคนบ้ากลอน จาก klonthai.com



เธอคงไม่มีวันกลับมา
เธอคงไม่มีวันกลับมา
 จึงปล่อยฉันให้อ่อนล้าอยู่ตรงนี้
 เจ็บปวดกับน้ำตาที่มี
 ให้ฉันพร่ำเพ้อทุกนาทีโดยไม่เหลือใคร
 แต่อยากให้เธอรู้นะคนดี
 ว่าฉันคนนี้ยังคงรักเธอมากแค่ไหน
 แม้ในวินาทีนี้ที่เธอคิดถึงใคร
 แต่หนึ่งลมหายใจยังมีอยู่ต่อไปเพื่อคิดถึงเธอ
ขอขอบคุณ กลอนอกหัก จาก klonthai.com



คนใกล้ไม่เคยค่า แลมอง
คนใกล้ไม่เคยค่า แลมอง
 คนไกลใยจับจอง ดูค่า
 ไกลไม่ไร้เจ้าของ แต่ใกล้ใช่นา
 คนไกลใยมิค่า ควรเจ้าแลมอง
ขอขอบคุณ กลอนอกหัก จาก klonthai.com



กระดาษทรายคือใจเธอ
กระดาษทรายคือใจเธอ
 สากเสมอสำหรับฉัน
 เมื่อลองสัมผัสมัน
 แสบเจ็บคันอย่าบอกใคร
 ขอขอบคุณ กลอนอกหัก จาก klonthai.com



ถ้อยคำ-สายตา
ถ้อยคำ-สายตา
 เพียงเท่านี้เธอก็ฆ่าฉันได้
 ถูก-ที่ยังหลงเหลือลมหายใจ
 แต่เธอรู้จักคำนี้ไหม...ตายทั้งเป็น
ขอขอบคุณ กลอนอกหัก จาก klonthai.com



กระดาษทรายคือใจเธอ
กระดาษทรายคือใจเธอ
 สากเสมอสำหรับฉัน
 เมื่อลองสัมผัสมัน
 แสบเจ็บคันอย่าบอกใคร
ขอขอบคุณ กลอนอกหัก จาก klonthai.com



เช็ดน้ำตา ที่ไหลมาที่ละหยด
แล้วจำจดความช้ำ แต่ครั้งหลัง
อดีตรัก ที่เคยได้พุกพัง
จะไปหวัง ให้หวนคืนอีกทำไม


ภาพสุดท้าย ตายจากไปในวันนั้น
ที่บอกกัน มันเพียงฝันอันสุขสม
ที่ผ่านมา อย่าได้คิดจิตโง่งม
หากขื่นขม จมน้ำตาอย่าติดใจ


เดินจากไป ไม่หันหลังดั่งไร้ค่า
เสียงร้องมาว่า อย่าจากพรากกันไป
ยังเย็นชา หาได้ฟังดั่งสะใจ
เดินจากไป ไม่เหลียวแลแยแสกัน


าวันนี้ ที่เธอช้ำน้ำคำรัก
เจ็บยิ่งนัก หักหาญใจไม่สุขสรรค์
จึงกลับมา หารักเก่าเรามีกัน
พูดคำนั้นมัน ไร้ค่าอย่าเอ่ยเลย ...

ขอขอบคุณข้อมูล กลอนอกหัก จาก : hilight.kapook.com



กลอนอกหัก เป็นเพียง...เส้นขนาน

 คนบางคน.. ได้รักได้รู้จักกับใครสักคน แต่แล้วก็มีอันทำให้คนสองคนเป็นได้แค่เพียงเส้นขนาน ที่ไม่อาจบรรจบลงเอยกันได้ ด้วยเพราะใครสักคนอาจมีพันธะกับคนอีกคนก่อนอยู่แล้ว โดยไม่เคยบอกกล่าว...
คนบางคน.. เลือกที่จะเป็นเพียงเส้นขนานกับใครสักคน แม้ต้องแบกรับความรักที่ท่วมท้นในใจอย่างเจ็บปวด เงียบๆเพียงลำพัง แต่ด้วยตระหนักว่า การเป็นเพียงเส้นขนานกันในวันนี้ แม้จะทุกข์เพราะรักมักอยากอยู่ชิดใกล้กับคนที่รัก
คนบางคน.. ยึดมั่นในความรักแต่หากยึดมั่นในความถูกต้องเช่นเดียวกัน บนเส้นขนานที่อาจดูอ้างว้าง เจ็บปวดและว้าเหว่ สับสนและปวดร้าวในใจ แต่บนเส้นขนานที่เดียวดายเส้นนี้
คนบางคน.. เรียนรู้ เข้าใจในความรักมากขึ้นว่า ความรักหากได้มาด้วยการรดน้ำพรวนดินด้วยความผิดหรือการแย่งชิง กิ่งก้านที่แตกดอกออกผล ล้วนแล้วแต่ คือร่องรอยของความเจ็บปวดและความทุกข์
คนบางคน.. ยังคงยืนหยัด กับวันเวลาบนเส้นขนานสายนี้ที่เลือกแล้ว ด้วยเพราะความรักและใครสักคนยังคงอยู่ในใจตลอดเวลา อยู่กับคืนวันที่ผ่านไปและกับความทรงจำครั้งหนึ่งในชีวิต บนเส้นขนานที่เดียวดายเส้นนี้ วันหนึ่ง อาจมีใครสักคนร่วมทาง อาจเป็นใครคนเดิม อาจไม่ใช่หรืออาจไม่มี
 คนบางคน.. อกกับตัวเองอย่างมีเกียรติและภาคภูมิใจว่า "เราได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว" เพียงแค่นี้ ความสุขบนเส้นขนานก็ดูจะไม้ร้างลาและเดียวดายอย่างแน่นอน อาจดูเป็นเรื่องง่ายๆที่จะทำ แต่ไม่ง่ายนักกับการลงมือทำ แต่ก็ไม่ยากเกินไปที่จะทำ ขอเพียงไม่ตามใจตัวเองอย่างเพลิดเพลิน
 คนบางคน.. ก็รู้ว่าตัวเองทำได้ ในชีวิตของคนเรา เราอาจเคยเป็นทั้งผู้เลือกและผู้ถูกเลือก จะช้าหรือเร็ว จะมากหรือน้อย สักวันเราก็ต้องเลือก หากมีโอกาสได้เลือก จงเลือกให้รอบคอบและถูกต้องที่สุด อาจไม่ดีที่สุดสำหรับทุกคน แต่อย่างน้อยเราก็ได้เลือกอย่างถูกต้องที่สุดแล้ว

ขอขอบคุณข้อมูล กลอนอกหัก จาก : hilight.kapook.com



กลอนอกหัก คนที่ใช่มากกว่า

เรามีเรื่องของคู่รัก 2 คู่มาเล่าให้ฟัง
ทั้ง 2 คู่ต่างก็เป็นคู่รักที่รักกันมาก
ดูแลเอาใจใส่ และเข้าอกเข้าใจกันมานาน 7- 8 ปี
เป็นคู่รักที่คนรู้จักต่างก็แน่ใจว่า …
อีกไม่นานก็คงได้ยินข่าวดี จากคู่รัก 2 คู่นี้แน่ๆ

แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดเหตุการณ์เดียวกันขึ้นกับคู่รักทั้ง 2 คู่
 เมื่อฝ่ายชายก็ได้พบใครใหม่ ที่คิดว่า "ใช่" มากกว่า
ผู้หญิงคนใหม่ … ที่สวยกว่าและมีเสน่ห์มากกว่า
ฝ่ายชายตัดสินใจคบดูใจด้วย โดยที่ยังไม่เลิกกับคู่รักเดิม …

ยิ่งคบเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าใช่ …
ผู้หญิงคนใหม่ที่คบกันมา 2 - 3 เดือน
กับคนรักคนเดิมใน 7- 8 ปีที่ผ่านมา
เริ่มถ่วงดุลน้ำหนักที่เท่ากัน บนตาชั่งการตัดสินใจขอ งเขา
ทายสิว่า ชายหนุ่มทั้งคู่เลือกใคร
เขาทั้งคู่เลือกผู้หญิงคนใหม่ …


สิ่งที่ผู้ชายทั้งคู่ต่างหยิบยกมากล่าวถึงก็คือ
คนรักคนเดิมที่เคยคบด้วย
มีอะไรบางอย่างที่เขาไม่ค่อยชอบใจ
อาจจะเป็นนิสัยส่วนตัวบางประการ
แต่ในขณะที่คบกันมานั้น …
สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาพอรับได้
เมื่อเทียบกับความดีอื่นๆ ที่เธอทำให้เขา



บางที . . . หัวใจก็ยอมเจ็บ
เพียงแลกกับ ความสุขเล็กๆ . . . มาเก็บไว้

บางที . . . เหนื่อยจนลุกขึ้นไม่ไหว
แต่ก็ยังพอใจ . . . กับสิ่งที่เป็น

บางที . . . แม้จะลำบากยากเข็ญ
แต่ก็ยอมเป็น . . . เบี้ยล่างหัวใจเธอ

อาการแบบนี้ใครไม่เป็น . . . ไม่รู้สึกจริงไหม



มันมีเหตุผลหลายอย่าง
ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน
เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้

บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน
และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก
 และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา

ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา
แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา
เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่
เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา
 มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้
แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ
แต่หากจำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง
เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ

การถอยห่างจะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า
ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง
ยิ่งทำให้เราอ่อนแอและแพ้ภัยตัวเอง
 หากไม่ได้เขามาเป็นคนรักของเรา
 ขอเพียงแค่เขาได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้
อย่าได้เข้าใจว่าเราโกรธหรือเกลียดเขาถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่
คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง
พร้อมที่จะใช้ชีวิตที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร
แม้ว่าการเดินทางจะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที



หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว
ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว
 ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
 คิดและรู้สึกกับเขาได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน
 ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝงด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา
 และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขาได้อย่างจริงใจที่สุด
เป็นธรรมชาติมากที่สุดโดยไม่ต้องกดดันอะไร


หวังว่าเขาคงเข้าใจในเหตุผลที่เรากระทำลงไป
เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ
แต่สักพักก็คงจะหายดี
แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม



อย่าหลอกตัวเองต่อไป ว่า …
น้ำตาจะล้างดวงตาของเธอ ให้มองเห็นชัดเจนขึ้น
 เพราะในดวงตาที่พร่ามัว ไปด้วยน้ำตาอย่างนั้น
เธอจะมองเห็นอะไรได้ …
นอกจากความทรงจำหม่นมัว
และความฝันอันมืดมิด …


อย่ากล่าวโทษว่า … ตัวเองไม่ดี
ในความรัก ไม่มีใคร ดี หรือ ไม่ดี
มีแค่ "รัก" หรือ "ไม่รัก"
ต่อให้เธอทำดีแค่ไหน
ถ้าลองได้หมดรักแล้ว … ก็ไม่มีทางจะดีไปได้



กลอนไทย

กลอนไหว้ครูโนห์ราชาตรี ทองแถม นาถจำนง

ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เนต

คำไหว้ครูละครโนห์ราชาตรี
๐ ครูเอยครูสอน สอนไว้ให้รำสิบสองท่า
พ่อขุนศรัทธา สอนให้รำท่าต่างกัน
๐ แม่ลายกนก แล้วยกขึ้นเป็นเครือวัลย์
ราหูจับจันทร์ ให้เวียนแต่ซ้ายไปขวา
๐ ..(บทขาด)... ...(บทขาด)..............
ปลดปลงลงมา ให้รำเป็นท่าบัวตุม
๐ บัวบานบัวคลี่ จงกลนีแย้มตระพุ่ม
...(บทขาด)...... แล้วท่าแมลงมุมชัดใย
๐ ท่าพระยาหงษ์ทอง ลงลอยล่องน้ำไหล
ล่องตรงลงไป ยังปากน้ำพระคงคา
๐ ขอเชิญร้อยชั่ง เจ้ารำช้างประสานงา
รำท่ากินรา ลงมาจะเล่นสาคร
๐ แล้วเก็บดอกไม้ มาร้อยเป็นเครื่องอาภรณ์
นี่แหละครูสอน ทำนองพ่อขุนศรัทธา ฯ

คำไหว้ครูละครโนห์ราชาตรีชิ้นนี้ สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงให้จดจากพวกละครที่นครศรีธรรมราช

ตามการค้นคว้าของพระองค์ ละครโนห์ราชาตรีนั้น ทางนครศรีธรรมราชรับไปจาก “ละครนอก” ของกรุงศรีอยุธยา พระองค์ทรงนิพนธ์ไว้ในเรื่อง “ว่าด้วยละครนอก” ว่า

“เมื่อมาพิจารราดูคำไหว้ครูที่จดมานั้น เห็นมีข้อความปรากฏว่า เดิมนั้นพระเทพสิงหร บุตรของนางศรีคงคา (นางคนนี้ในคำไหว้ครูต่างโรง เรียกต่างกัน เรียกว่านางศรีมาลาบ้าง นางนวลสำลีบ้าง) หัดละครที่ในกรุงศรีอยุธยา ขุนศรัทธาเป็นตัวละครของพระเทพสิงหร ได้พาแบบละครลงไปหัดขึ้นในเมืองนครศรีธรรมราชเป็นปฐม จึงได้เล่นละครกันสืบมา พวกละครโนห์ราชาตรียังออกชื่อบูชานางศรีคงคา พระเทพสิงหร และขุนศรัทธา ในคำไหว้ครูมาจนทุกวันนี้ ความที่กล่าวว่าละครโนห์ราได้แบบแผนไปจากกรุงศรีอยุธยา ข้อนี้มีหลักฐานประกอบในคำไหว้ครูอีกบทหนึ่ง (คือบทที่ยกมาข้างต้นนี้) ซึ่งว่าด้วยเพลงรำ

เพลงรำต่าง ๆ ที่ออกชื่อในกลอนนี้ ถูกต้องตามตำรารำครั้งกรุงเก่าโดยมาก เห็นได้ว่าเป็นตำราที่ได้ไปจากในกรุง ฯ”

ละครโนห์ราชาตรีหัดรำเพลง 12 ท่า ตามตำราของขุนศรัทธาทีเป็นครูเดิม ท่ารำ 12 ท่านั้นมีดังนี้

1. ท่าแม่ลาย (กนก)
2. ท่าราหูจับจันทร์ (ท่าเขาควาย ก็เรียก)
3. ท่ากินนร (รำ)
4. ท่าจับระบำ
5. ท่าลงฉาก (เข้าใจว่าตรงกับท่าที่เรียกว่าหงส์ลีลาในคำกลอน)
6. ท่าฉากน้อย (เข้าใจว่าตรงกับที่เรียกว่าท่าช้างประสานงา)
7. ท่าผาลา
8. ท่าบัวตูม
9. ท่าบัวบาน
10. ท่าบัวคลี่
11. ท่าท่าบัวแย้ม
12. ท่าแมลงมุมชักใย

ยังมีกลอนตำรารำของนครศรีธรรมราชอีกแบบหนึ่ง แต่เข้าใจว่าเป็นตำราที่คิดกันขึ้นในชั้นหลัง ชื่อท่ารำไม่เรียกอย่างท่าใน “เพลงครู”ของเก่า

๐ สอนเอยสอนรำ ครูให้ข้ารำแต่บ่า
ปลดปลงลงมา แล้วให้ข้ารำเพียงพก
วาดไว้ปลายอก เรียกแม่ลายกนกผาลา
ซัดสูงขึ้นเพียงหน้า เรียกช่อระย้าดอกไม้
ปลดปลงลงมาใต้ ครูให้ข้ารำโคมเวียน
นี่เรียกรูปวาด ไว้วงให้เหมือนรูปเขียน
ท่านี้คงเรียน ท่าชาวตะเคียนพาดตาล
ท่านี้แลนุช พระพุทธเจ้าท่านห้ามมาร
ท่านนี้นงคราญ พระรามเธอข้ามสมุทร
ยกขึ้นสูงสุด เป็นท่าพระยาครุฑร่อนมา
ครุฑเฉี่ยวนาคได้ ร่อนกลับไปในเวหา
ทำท่าหนุมาน เหาะทะยานไปเผาลงกา
รำท่าเทวา สารถีขี่ม้าชักรถ
ท่านางมัทรี จรลีหว่างเขาวงกต
ท่าพระดาบส ลีลาจะเข้าอาศรม
สี่มุมปราสาท วาดไว้เป็นรูปพรหม
ท่านี้เอวกลม เรียกพระนารายณ์น้าวศร ฯ